Strategie Geniuszu: (10) Wyobraźnia
Małgorzata Taraszkiewicz
Tradycyjnie, ku przypomnieniu – lista 20. strategii używanych przez ludzi genialnych.
1. Wizja
2. Pasja
3. Wiara
4. Zaangażowanie
5. Planowanie
6. Upór
7. Uczenie się na błędach
8. Wiedza merytoryczna
9. Rozumienie jak działa umysł
10. Wyobraźnia
11. Pozytywne nastawienie
12. Autosugestia
13. Intuicja
14. Mentorzy i doradcy zewnętrzni
15. Mentorzy i doradcy wewnętrzni
16. Prawda / uczciwość
17. Odwaga
18. Kreatywność
19. Umiłowanie wykonywanego zadania
20. Energia (fizyczna / umysłowa)
Podstawą wyobraźni jest wizualizacja.
„Wyobraźnia jest ważniejsza od wiedzy” Albert Einstein
Wizualizacja to metoda wykorzystująca naturalne umiejętności kreowania w myślach obrazów rozmaitych stanów rzeczy. To trening wyobraźni i praca na wyobrażeniach stanów przeszłych, aktualnych i przyszłych — dla ich lepszego pamięciowego opracowania lub dokonywania nowych interpretacji i rekonstrukcji doświadczenia.
Można zatem stwierdzić iż jest to metaumiejętność uczenia się!
1. WIZUALIZACJA jest techniką lepszego zapamiętywania, budowania systemów skojarzeń: instalowania „haków” pamięciowych dla zapamiętania liczb i wielkości, systemów skojarzeń dla zapamiętania zależności, większych narracji itd.
2. WIZUALIZACJA jest techniką wprowadzania w dobry, przyjemny nastrój.
Jest techniką „nastrajania”. Można ją wykorzystać do ćwiczeń relaksacyjnych (medytacje) — potraktowanych jako działanie niezależne, albo do wprowadzenia uczniów w dobry, pełen w wiary w siebie wiary nastrój i rozgrzewkę mentalną (np. przed klasówką!).
3. WIZUALIZACJA jest techniką widzenia pozytywnych stanów rzeczy w sposób kompleksowy.
Jest techniką „kreowania pozytywnych wizji”. (Wyobraź sobie siebie w sytuacji zdawania egzaminu. Egzaminatorzy są pozytywnie i przyjaźnie nastawieni, ty jesteś spokojny, odpowiadanie na pytania przychodzi ci z łatwością...).
Wyobraź sobie pewną sytuację, która jest dla ciebie trudna. Wyobraź sobie teraz, ze znasz wszystkie sposoby jej polepszenia, wiesz co trzeba zrobić, żeby było lepiej, żeby było tak, jak chcesz... Wyobraź sobie, że teraz właśnie działasz w ten najlepszy sposób: co mówisz, jak się zachowujesz, co czujesz?
4. WIZUALIZACJA jest techniką widzenia zmian i potrzeb, czyli konsekwen-cji wynikających z realizacji pewnego stanu rzeczy. Jest techniką „ewalu-acji wizji”
Wyobraź sobie pewien stan, na którym bardzo ci zależy.
Może mówisz czasem, że chcesz być szczęśliwy, albo zdrowy, albo...
Podaj dokładną definicję tego stanu: jak to wygląda, kiedy właśnie to już masz: z kim jesteś, co cię otacza, co mówisz, jak się zachowujesz, co czujesz?
Jak to wygląda w konkretnym, fizycznym wymiarze?
Po czym poznasz, że właśnie to osiągnąłeś?
Na ogół zmiany, które się dokonują w nas — wywołują reakcje lawinowe, wpływając na życie czy zachowania innych ludzi. Jeżeli zaczniemy zachowywać się w sposób konsekwentnie asertywny do np. swojej matki i przestaniemy reagować poczuciem winy na jej agresywne lub inwazyjne zachowania — jej dotychczasowe standardowe strategie reagowania — będą musiały ulec zmianie!
5. WIZUALIZACJA jest techniką dokonywania zmian (poprzez kreowanie mentalnych ścieżek).
Jest techniką „pozytywnego działania”, wybierania najlepszych rozwiązań i trzymania „w głowie” swojego celu!
Jest to metoda znana m.in. sportowcom i muzykom, metoda treningu mentalnego; wyobrażenia sobie w stanie pełnego relaksu osiągania zamierzonych rezultatów — skoków przez poprzeczkę lub wykonania perfekcyjnego koncertu.
(Jak wynika z badań naukowych w czasie mentalnych ćwiczeń — odpowiednie mięśnie wykonują mikro-ruchy, rejestrowalne na bardzo czułej aparaturze. Zatem i w wymiarze fizycznym dzieje się ćwiczenie.)
Możesz myśleć pozytywnie lub negatywnie...
Negatywnie jest łatwo. Wszyscy to potrafią!
Myślenie pozytywne — wymaga wyobraźni, odwagi i cierpliwości!
Wybór należy do Ciebie...
Teraz kilka ćwiczeń:
1) wyobraź sobie swoją szkołę, (lub inne miejsce pracy) tak jakby to był np. budynek teatralny. Zobacz w jakim stanie jest ten budynek, gdzie jest ulokowany, jakie jest jego otoczenie? Jaki afisz (plakaty, neony) znajdują się przy wejściu? W jakim są stanie? Przyjrzyj się bliżej i odczytaj tytuł przedstawienia, które jest aktualnie grane?
2) Wyobraź sobie teraz, że twój zespół (pracownicy) są pracownikami tego teatru. Zobacz kto wykonuje jaką pracę, kto gra w tym przedstawieniu, jakie role? Kto stoi w pełnym blasku reflektorów? Kto chowa się za kurtyną, kto stoi w cieniu? Zajrzyj do rozmaitych pokoi, przejdź się korytarzami. Poprzyglądaj się ludziom, jak się zachowują, jakie są ich emocje, uczucia. Pomyśl czego im brakuje?
3) Popatrz teraz na publiczność tego „teatru”, klientów np. uczniów i rodziców? Czy w ogóle jest? Jak reaguje?
Poczuj tę sytuację. Obejrzyj ją ze wszystkich stron. Jakie są teraz twoje uczucia? To jest bardzo ważne pytanie — poczuj jakie są twoje emocje!
4) Zobacz teraz samego siebie, jak się czujesz, do czego zmierzasz, jakie są twoje marzenia... Czy lubisz ten teatr, czy najchętniej poszedłbyś gdzieś indziej?
5) Wróć teraz do „swojego” teatru i ustaw wszystko tak, jak powinno być. Dodaj co potrzeba, zabierz to, co zbędne. Nie pomiń żadnego szczegółu!
A teraz pomyśl jak może być 10 razy lepiej lub 100 razy lepiej!
Zobacz swój teatr, swoich pracowników, publiczność...
Czy coś się w tobie zmieniło?
Jeśli masz odwagę zaproś do wykonania tego ćwiczenia osoby z kadry kierowniczej, pracowników.
Porównajcie swoje obrazy.
Artykuł ukazał się na WWW.trendy.codn.edu.pl